Dagboek van een kerkmeisje #7

Door: Maartje

In het vorige deel kon je lezen hoe Nick Julia uitnodigde om samen de eerste acte van Romeo en Julia te bespreken! Lees hier snel hoe het verder gaat!

Vrijdag 1 oktober

De lessen waren voorbij en Julia ging naar het schoolcafé. De eerste akte van Romeo en Julia had ze inmiddels geprint en ze ging zitten aan een tafeltje. Ze stuurde Nick een appje dat ze er klaar voor was en een paar minuten later kwam hij eraan.

De eerste akte van Romeo en Julia was direct een goede binnenkomer. Het was direct duidelijk dat het niet goed zou aflopen met de twee geliefden en dat hun relatie gedoemd was. Nick en Julia waren het er wel over eens dat een familievete eigenlijk nooit de reden zou moeten zijn van het mislukken van een relatie en dat je zelf de kans zou moeten hebben om te bepalen met wie je een relatie krijgt. Even daarna werd het gesprek persoonlijker: “zeg, Julia, heb jij eigenlijk ooit een relatie gehad?”. Julia gaf toe van niet en dat ze eigenlijk nog nooit iemand was tegengekomen die daar leuk genoeg voor was.

Tot haar verrassing zei Nick dat hij ook nog nooit een relatie had gehad en eigenlijk alleen nog maar aanbidders: “De meeste meisjes hebben best weinig te zeggen uiteindelijk. En ik ben eigenlijk op zoek naar iemand die een brede interesse heeft en nadenkt over het leven. Maar dat komt vast nog.”

Julia realiseerde zich, tot haar grote schrik,  ineens dat zij eigenlijk perfect aan de omschrijving van Nick voldeed.. Wat moest ze met deze wetenschap? Na nog wat gepraat te hebben over hun plannen voor het weekend (“Ja natuurlijk ga ik zondag naar de kerk, maar zaterdag ga ik gezellig kanoën met mijn oude buurmeisje”), namen ze hartelijk afscheid van elkaar en gingen beiden naar huis. Op naar het weekend.

Zondag 3 oktober

Julia was nogal chagrijnig opgestaan. Ze was zaterdagavond pas laat in slaap gekomen en haar zondag was zoals gebruikelijk volgestopt met de kerk, de zondagschool en het gebruikelijke zondagse avondeten thuis dat maar niet op leek te houden.

Met de slaap nog in haar ogen, ging ze in een slakkengangetje op weg naar de kerk. Tot haar verrassing stond er deze zondag een passage uit het scheppingsverhaal op het programma. Namelijk het stuk waarin God Adam en Eva schiep. In de preek ging de pastoor dus ook uitgebreid in op het thema relaties en vooral ook de rol van de vrouw. Na afloop van de dienst was haar vader één en al enthousiasme.

“De pastoor heeft helemaal gelijk. Vrouwen zouden voor hun 25ste nooit een relatie moeten beginnen. In de huidige tijd is het helemaal niet verkeerd om eerst een beetje werkervaring op te doen voordat je aan een man of een gezin begint. Carrière maken lukt nooit als je je ook op je man moet concentreren. Dus dat kun je beter maar even uitstellen. Wat vind jij, Julia?”. Julia keek weg en antwoordde “Ja pap, natuurlijk, ik leef tijdens mijn studie in een klooster en daarna ga ik wel op zoek naar een leuke vent”. “Oké, goed om te horen, stel je voor dat je nu een oogje op iemand zou hebben, dat zou ik echt niet vinden kunnen op jouw leeftijd.” Julia knikte beduusd. Verdorie, wat nu? Ze vond Nick écht leuk…heel leuk. Maar als het nou wat zou worden, hoe moest dat dan met haar vader?

Oh oh, hoe gaat dit verder? Lees het in het volgende deel!

Geef een reactie