Wat kom ik nu weer tegen? Een gebed.

Afgelopen zaterdag was ik op bezoek bij het huis van de ouders van een redactielid om daar te gaan eten. Daar kwam ik dit interessante gebed tegen dat aan de muur op de gang hing. Ik las het uit nieuwsgierigheid en vond dit wel een inspirerend gebed. Wat mij aangreep was dat er in het gebed van alles aan God wordt gevraagd maar God er in eerste instantie niet naar lijkt te luisteren. Een beetje eigenwijs dus. Uiteindelijk komt degene die het gebed geschreven heeft erachter dat God wel degelijk betrokken was al die tijd.

Het gaat er niet om om de niet zo leuke dingen krampachtig uit je leven te elimineren maar om deze juist te overwinnen en om te zien dat wat je vraagt er al de hele tijd is en zelfs voor het grijpen ligt. Om in plaats te vragen of God naar je toe kan komen, je zelf naar God gaat en God je hiervoor blijkbaar zowel de leuke dingen als de minder leuke dingen geeft. Dus beide. Dat vind ik wel uniek in een gebed omdat er hier in niet wordt gevraagd om dingen die op het eerste gezicht ‘slecht’ lijken helemaal weg te stoppen of af te snijden maar juist kunt omvormen tot iets wat uiteindelijk voor je zelf maar ook anderen ten goede komt.  

Ook heb ik gevraagd aan Laura wat zij vindt van het gebed: “Ik denk dat het eigenlijk heel mooi omschrijft hoe een relatie met God eruit ziet. Je kunt alles vragen wat je nodig hebt, en je ontvangt het dan ook. Alleen niet altijd op de manier zoals je het zelf misschien in gedachten had. Wat soms in eerste instantie misschien frustrerend kan zijn maar uiteindelijk brengt het je alleen maar verder omdat je ervan hebt geleerd en er zelf ook wat voor hebt moeten doen, wat vaak waardevoller is dan iets alleen ontvangen.”

Leuk om dit te bespreken en we komen ongeveer op hetzelfde uit, dat het je inderdaad verder brengt.

 

 

Geef een reactie