Lief- en- Leedpotje

Door: Linda 

Begin dit jaar werd ik gebeld door een buurvrouw uit de flat. Ze begon over het lief-en-leedpotje. Mijn haren gingen recht overeind staan. Nee hè? Alweer een goed doel waar ik geld aan moet geven… zo raak ik helemaal blut!

“Moet ik geld geven?”. Nog voordat mijn buurvrouw kon vertellen over het lief-en-leedpotje onderbrak ik haar. “Nee, je krijgt juist geld…”, was haar reactie.

“Oh…” antwoordde ik. “De eigenaar van het groentetuinproject van naast de flat heeft een potje aangevraagd voor deze buurt voor als er een keer een buur ziek is of als iemand iets goeds heeft gedaan.” Ik was even opgelucht. “Ik heb nu het geld in beheer maar raak helemaal overspannen als ik dat moet bijhouden…” zei de buurvrouw.

En nu kwam de vraag, dat voelde ik. “Zou jij dit lief-en-leedpotje willen beheren?”.  Toen deze mevrouw belde dacht ik al dat er sowieso al een vraag kwam. Mijn geruststelling over het feit dat ik niet voor de zoveelste keer hoefde te doneren was zo groot dat ik gelijk ‘ja’ zei.

3 maanden verder

We hebben een groepsapp voor de flat waarin binnen no time alle belangrijke nieuwtjes worden gedeeld. Super handig! Want daardoor kan ik er snel op inspelen wanneer er iets aan de hand is. Vooral bij ‘leed’ is dit erg fijn. Buren die naar het ziekenhuis moesten worden gebracht die we dan een bloemetje kunnen geven. Vervolgens dan weer inspelen op ‘lief’ door de buren die dan de cadeautjes of bloemetjes kochten ook weer iets te geven. Een soort sneeuwbaleffect van liefdadigheid.

Om een leuk voorbeeld te geven, recente ben ik samen met een andere buurvrouw naar een oudere buurvrouw geweest. We hebben een leuk bloemetje voor de Pasen bij haar gebracht. Een mooi moment voor een vrolijk bezoekje en om bij de deur even te kletsen.

Zo simpel kan het zijn. Doe jij ook iets voor de buren?

Geef een reactie