Online date reclame

Normaal gesproken probeer ik zo min mogelijk te oordelen over het gedrag van andere mensen. Of althans, ik probeer mijn eerste indrukken zo veel mogelijk aan de kant te zetten om mensen te leren kennen voordat ik mij een beeld van hen vorm. Mijn eigen ervaring is dat je mensen daardoor veel beter leert kennen en over het algemeen in veel prettiger contact staat met elkaar. Je leert soms een heel nieuw gezichtspunt kennen en dat kan een heel leerzame ervaring zijn. Zo ook wanneer het aankomt op sommige keuzes die mensen maken in hun relatie of hun liefdesleven. Ik zou zelf niet altijd dezelfde keuzes maken en ik ben het niet altijd echt met iedere keuze eens maar een persoon is zoveel meer dan alleen die keuzes. Toch is er één onderdeel op het gebied van de liefde waarbij ik het soms echt moeilijk vind om mijn eigen mening los te laten, ik heb het dan over de uitgangspunten van sommige datingwebsites of datingapps. 

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik opzich niks heb tegen datingapps. Zelf heb ik er niet zo heel veel mee, maar ik weet ook dat er veel mensen zijn die op deze manier een leuke partner hebben gevonden. En als het voor jou werkt, dan ben ik de laatste die zegt dat je geen gebruik kunt maken van het aanbod. Maar de laatste tijd sta ik vooral verbaasd van een aantal reclames op de radio en op tv die nog een stapje verder gaan dan de eerste, traditionele websites/apps. Ik heb het dan over de reclames die je aanzetten om op zoek te gaan naar meer spanning terwijl je al een gelukkige relatie hebt of die je aanzetten tot ‘ondeugend daten’. Wanneer ik dergelijke reclames hoor, merk ik toch dat ik enigszins met mezelf in de knoop raak. Aan de ene kant wil ik me nergens mee bemoeien vanuit de gedachte dat het niet aan mij is om te oordelen. Immers, gij die zonder zonde is… Maar tegelijkertijd kan ik mij, vanuit mij (katholieke) opvoeding niet goed verzoenen met het idee dat we zo openlijk worden aangespoord om, al dan niet in overleg met je partner, meer spanning en geluk te vinden buiten je eigen relatie. Of al op jonge leeftijd (want hoe volwassen je je ook voelt, 18 is in mijn ogen gewoon nog jong) worden aangezet tot ondeugend daten. Dat botst bij mij.

Ik kan me goed voorstellen dat er mensen zijn die dit ongemak toedichten aan mijn – in hun ogen misschien beperkte- opvoeding. Als je een meer seksueel vrije opvoeding hebt gehad, zijn deze reclames misschien minder opvallend. En heb je misschien minder moeite met de achterliggende betekenis van dergelijke reclames. Toch vraag ik mij af of dat helemaal waar is. In onze samenleving, is een groot gedeelte van de relaties monogaam. Sterker nog, het is bij wet verboden om met meerdere mensen getrouwd te zijn of een geregistreerd partnerschap te hebben. Daarnaast worden buitenechtelijke relaties of vreemdgaan in veel gevallen afgekeurd door de omgeving. Verder geloof ik ook dat veel ouders liever niet hebben dat hun 18/19-jarige via een online platform wordt uitgenodigd om ‘ondeugend te gaan daten’. Kortom, ik geloof dat ik niet de enige ben die haar (of zijn) wenkbrauwen optrekt wanneer deze reclames langskomen.

Het absoluut niet mijn bedoeling deze column te gebruiken om met een zwaaiende vinger mensen te beschuldigen of pijn te doen. Wel hoop ik dat het benoemen van deze reclames en het aangeven van mijn eigen worsteling met dit onderwerp zorgt voor bewustzijn en aanzet tot kritisch denken. Ik denk namelijk dat het belangrijk is om bij alle keuzes, maar vooral bij de keuzes op het gebied van de liefde, goed na te denken over de consequenties. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor de mensen om je heen. Sommige keuzes kunnen op korte termijn misschien plezier brengen maar kunnen uiteindelijk veel negatieve gevolgen hebben voor je geluk. Het kan van grote invloed zijn op belangrijke relaties in je leven en het contact dat je met anderen hebt. Tegelijkertijd ben jij de enige die weet wat er in jou omgaat en ben jij uiteindelijk degene die de keuzes maakt. En uiteindelijk kan alleen God de door jou gemaakte keuzes beoordelen. Want alleen Hij kent jou door en door en weet wat er in je hart woont. En ik? Ik blijf denk ik moeite hebben met de reclames en de aanmoediging die ze lijken te geven. Tegelijkertijd zal ik mijn best doen om deze gevoelens opzij te zetten en te luisteren naar jouw verhaal. En als we dat allemaal als uitgangspunt nemen, kunnen we in het meest extreme geval gezamenlijk besluiten om over sommige zaken van mening te verschillen.

 

Geef een reactie